blogheader
Zakelijke zaken
Zakelijk & ICT
 

Onze betrouwbare netbeheerders

Ik zie de laatste dagen ineens reclame spotjes van 'de Nederlandse netbeheerder'. Daarmee stralen de netbeheerders uit hoe betrouwbaar het gas / elektriciteitsnetwerk is en dat we op ze kunnen rekenen. Naar mijn mening een terechte stelling die we eigenlijk voor lief nemen: dergelijke utitlies (gas/licht/water/tv/internet) zijn als 'water uit de kraan'. We ervaren ze alleen als dissatisfier: als ze niet werken dan merken we even hoe afhankelijk we er van zijn en gaan we klagen. Complimenten geven doen we nauwelijks. Dus bij deze grijp ik de gelegenheid aan: "hulde aan alle mannen en vrouwen die dagelijks (én 's-nachts) zorgen dat we zwaar mogen leunen op deze faciliteiten".

Toch is het een interessante ontwikkeling in het licht van de komende energie transitie. Ontwikkelingen als energie eilanden waarbij we vermoedelijk minder op centrale faciliteiten als netbeheerders denken te opereren. Vandaag nog laat Liander weten een buurtbatterij te plaatsen om decentrale opwekking te ondersteunen. Ook Enexis is bezig met diverse lokale initiatieven via BuurkrachtJouw Energiemoment

Verder is er de uitdaging van het elektrisch rijden en het 'opladen bij thuiskomst': hoe zorgen we als autominnend Nederland samen met de netbeheerder dat als we om 17 uur thuiskomen en de auto aan de lader hangen, we het hele elektriciteitsnetwerk plat gooien? We voelen ons af en toe heel zelfstandig: Internetten doen we straks via 5G, elektriciteit opwekken doen we met onze eigen zonnepanelen en een vette Tesla batterij in de muur, verwarmen via de zonnecollectoren en aardwarmte. Resteert het water uit de kraan. Dus hé, waar hebben we eigenlijk al die andere kabels in de vloer nog voor nodig?! 

Echter, we verschuiven onze afhankelijkheid naar andere resources: zon, wind, warmte, laadpalen en draadloze communicatie. Verder klinkt een energie eiland als een zelfstandige eenheid prachtig, maar er zijn meer skills voor nodig dan alleen een paar zonnepanelen op je dak leggen en zorgen dat je aangehaakt bent bij een lokaal trading mechanisme om je investering terug te verdienen. Ook het salderen (verdienen aan teruglevering) is niet oneindig: Minister Kamp wil in 2020 de zaken versoberen of afschaffen. Dit lijkt nadelig voor de persoonlijk portomonnee, maar kan wel voor een versnelling van de energietransitie zorgen. 

Maar wie gaat al die onzichtbare technologie in de grond aanleggen, onderhouden en innoveren? Gaan we dat zelf doen? Gaan we daar installatiebedrijven voor opschakelen? En lokaal verhandelen van energie is nog nergens mogelijk. Dus ook de energie transitie kan zo weer zorgen voor nieuwe banen en ander werk. 

Sorteren de netbeheerders met deze reclamespotjes alvast voor op een blijvende functie?