blogheader
Martin's blog
Martin's belevenissen
 

Expositie in Zael

Voor de zomervakantie 2016 kwam ik Dineke Kraaijeveld tegen. Ik weet dat zij kunstenares is en cello speelt, en zij weet dat ik pianospeel (als ex-koor lid van CoolAct/Dickens Singers) en soms kun je elkaar dan helpen. Dus zo kwam het verzoek of ik haar wilde begeleiden op piano bij haar expositie in September. Haar instrument zou de alt blokfluit zijn.

Na mijn debacle met De Vriendenkring uit Giethoorn had ik mijn lesje wel geleerd: eerst de bladmuziek zien en dan praten we verder. Dus afgesproken om na de vakantie samen te komen om de zaken te bekijken. Omdat het om één klassiek stuk ging van slechts 4 minuten zou het wel lukken. Nu is het ongeveer 25 jaar geleden dat ik voor het laatst een klassiek stuk ten gehore mocht brengen voor publiek, dus enige gebrek aan zelfvertrouwen speelde zeker een rol

Uiteindelijk werd het door eigen toedoen toch weer kort dag voordat we bij elkaar konden komen. In de pauze bij de koorrepetitie in Meppel gingen we samen even zitten om het stuk door te nemen: Klein Suite van Hendrik Andriessen. Een stuk in drie delen varierend van Andante tot Allegretto, veel dynamiek en tempowisselingen. Eenmaal thuis met het stuk in handen ben ik meteen aan de slag gegaan om mijzelf te hersenspoelen: het stuk volledig overkloppen in MuseScore zodat ik partijen kon maken mét en zonder piano of fluit. In MuseScore kun je wel alle notaties, trillers, dynamiek (zowel absoluut als relatief) voorslagen en arpeggio's kwijt maar de tempo wisselingen (ritenuto bijvoorbeeld) zijn lastiger. Vooral in het tweede stuk zat veel dynamiek en arpeggio's over de linker+rechterhand. Maar het ziet er keurig uit. 

Vervolgens liet ik MuseScore van de partijen MP3-bestanden maken zodat ik ze overal (auto, telefoon) kon afspelen, en kon gebruiken om te oefenen. Bijvoorbeeld de fluitpartij vanaf de telefoon mixen met de electrische piano om zo een idee te krijgen van de combinatie. Ook voor Dineke leek me dat handig, dus ook die bestanden naar Dineke gemaild.

 

Vervolgens konden we één keer samen repeteren in Zael. Voor mij luxe want dan hoefde ik niet met mijn piano te slepen. Bovenstaande foto is gemaakt van de uiteindelijke uitvoering maar geeft alvast een mooi beeld van de situatie. Een mooie zwarte Schimmel piano die een prachtige heldere klank produceert en bijna net zo speelt als mijn Yamaha U1 thuis. Na een kwartiertje inspelen was ik wel gewend en konden we aan de slag.

Omdat de piano los staat van de muur en het geluid dus de vrije loop heeft, moest ik heel erg oppassen met de dynamiek. Een onversterkte blokfluit heeft niet al veel volume, een een losstaande piano overstemt dat al gauw. Laten we zeggen dat op de eerste (en enige) repetitie het flink wennen was om met een nieuwe solist samen te zorgen voor een gebalanceerde klank en volume. Als er PP staat (pianissimo) dan moet je in zo'n geval de toetsen bijna aaien in plaats van aanslaan. Om de arpeggio's of akkoorden er dan strak uit te krijgen is niet even eenvoudig (meer). 

Op de openingsdag zelf konden we gelukkig nogmaals de zaken doornemen en was de balans een stuk beter. Na de gebruikelijke woorden van bewondering bij de formele opening was het onze beurt met de muzikale noot. Hoewel het publiek niet erg groot was, zaten er enkele mede muzikanten in de zaal die mij schenen te herkennen, waarna de zenuwen alleen maar verder toenamen. Foutloos was het zeker niet, maar ik ben tevreden. De loftuitingen aan het adres van Dineke in zowel gesproken als geschreven woord (zie foto hier onder) waren ook positief over het muzikale gedeelte. Ik hoop maar dat ik daar een klein beetje aan bijgedragen heb. En zo komt je naam nog weer eens in de krant.......