blogheader
Martin's blog
Martin's belevenissen
 

Mondharmonica

Ik heb een set mondharmonica's gekregen op mijn verjaardag. Al geruime tijd lag deze aanbieding van de Bax shop in de kast op mijn verjaardag te wachten. En gisteren mocht ik ze dan eindelijk uitpakken! Zeven glanzende, kleine object schitteren mij tegemoet als ik de luxe opbergdoos openmaak. Voor elke toonsoort één exemplaar: C,D,E,F,G,A en B. Er zit netjes een briefje bij met de noot indeling. Iedere a-muzikale persoon krijgt wel geluid uit zo'n ding, maar ik geloof dat het meespelen met muziek nog een flinke uitdaging zal blijken te zijn. Misschien vlieg ik het te theoretisch aan, want ik krijg de neiging om de toonindeling uit mijn hoofd te gaan leren om zo te kunnen spelen. Maar misschien moet het meer op gevoel..... Zo'n tabel ziet er namelijk als volgt uit:

Blow bends               Eb F# Bb
B
Blow C E G C E G C E G C
Hole 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Draw D G B D F A B D F A
Draw bends C# F#
F
Bb
A
Ab
C#   Ab        

Daar kan ik in eerste instantie niet zoveel mee. Ik was verbaasd dat je met blazen eigenlijk steeds een C-akkoord produceert, al dan niet in omgekeerde ligging (CEG, EGC, GCE). Maar wat er gebeurt als je gaat zuigen (draw) is mij een raadsel. Het is niet zo dat zuigen een halve of hele noot hoger of lager oplevert op hetzelfde gat. De eerste paar gaten leveren een hogere noot op bij zuigen, maar na het zevende gat is het weer lager. Heel vreemd. En dan kun je blijkbaar nog 'overblazen' en 'buigen'. Genoeg om te leren dus.

Pianoman

Als pianist ben je haast verplicht om met Pianoman van Billy Joel mee te kunnen spelen, dus maar eens op zoek gegaan naar een tutorial. En wat blijkt: er zijn speciale 'tabs' te vinden voor bluesharpen/mondharmonica's. Zo ook op Youtube. De film zelf was niet heel instructief, maar in de commentaren vond ik een beschrijving van wat je moet doen om Pianoman van Billy Joel te kunnen spelen

6+ 6- 6+
5- 5+ 5- 5+
4+
4- 5+ 4-
5+ 5-
6+ 6- 6+
5- 5+ 5- 5+
4+

Als er een plusteken staat moet je blazen; staat er een minteken dan moet je zuigen. Het getal er voor geeft aan bij welk gat je moet blazen of zuigen (gelukkig staan die op de mondharmonica ook duidelijk). En dan is het een beetje gokken als er geen maatstrepen of songtekst bij staat. Het kan ook anders:

6   6  6   6     -5 5 -5  5 4 
its nine o-clock on a sa-turday 
 4   4 4 4    4     4  -4  -4 
the regular crowd shuffles in 
   6    6  6   6   -5  5   -5  5  4 
theres an old man sitting next to me 
 3  3    3  -5  -5 -5 5   4   4 
making love to his tonic and gin 
 9   9   9   9   9    9  -9 8 -9 8 7 
he says son can you play me a memory 
 7  7   7  7   7   -8  -8 -8  
im not really sure how it goes 
 8  -9   9   9   9    9   -9  8  -9   8   8   8 
but its sad and its sweet and I knew it complete  
  7  7  7   8  -9  8   7      7 
when I wore a younger mans clothes 
-6   -6   -6   -7    7  -7-7 
da - da - da - de - de - d-a 
-6   -6   -7   7    -7   -6   6 
da - da - de - de - da - da - da  
  9  9  9  9 
sing us a song  
 -9    8   -9 8  7 
youre the piano man 
-6    7 7  7    -8  -8  
sing us a song tonight 
 8    8    9   9  9   9   -9  8 -9 87 
well were all in the mood for a melody  
 7    -6   7  7   -9  8    7  7 
and youve got us feeling alright. 

En dan is het oefenen maar! Muziek op standje 10 en kijken of het lukt. Niet duizelig worden door het vele in- en uit ademen.

Veel optredens

Het was de afgelopen periode flink raak met de optredens. Een korte impressie

  • vrijdagavond 11 september met Henny Melenberg in de Grote Kerk in Meppel (Meppeler Muziek Festival)
  • zaterdagmiddag 12 september met The Broadway Troupe in Grote Kerk in Meppel (Meppeler Muziek Festival)
  • zondagmiddag 13 september met het Groot Gieters Popkoor in de muziekkoepel Ramswoerthe (Kopje Cultuur)
  • zondagochtend 20 september met het Groot Gieters Popkoor in de kerk te Giethoorn (Start van de Vredesweek)

Vrijdag met Henny

Enige tijd geleden werd aangekondigd dat we met The BroadwayTroupe (die ik sinds januari 2015 ook begeleid op piano) op mochten treden bij het Meppeler Muziek Festival. Leuk! Ons eerste optreden. Maar de echte verrassing kwam wat later toen Henny mij vroeg of ik misschien samen met haar ook nog wilde optreden. De aanleiding was dat er een optreden uitgevallen was, en wij samen wellicht dat gat op konden vullen. Het was bovendien vóór het optreden van The Broadway Troupe in de Grote Kerk dus ook praktisch niet te ingewikkeld. Nu ben ik altijd wel in voor een optreden dus ik zei dat ik daar wel zin in had. Meestal hebben we wel wat standaard repertoire 'in de vingers' en kunnen we redelijk snel na zo'n besluit optreden. Maar dit keer werd het wel even oefenen omdat we wat nummers van het repertoire van 4 april 2014 zouden doen. Ik was daarbij onderdeel van de band was die Henny begeleidde op haar zelf georganiseerde 60 jarige jubileum optreden. En daar zaten mooie nummers tussen, maar sommigen waren ook best pittig! Dus afgesproken om wat thuis te repeteren en twee keer samen te oefenen. En dat was wel nodig gezien het repertoire. Op het repertoire stonden namelijk:
  • Driekusman en Klein vogelijn
  • Medley Willeke Alberti (Vanavond om kwart over zes ben ik vrij - mijn dagboek - telkens weer)
  • Wir - Erika Pluhar
  • Die Lehren einer Mutter für ihre Tochter  - Erika Pluhar
  • Mag ik dan bij jou - Claudia de Breij
  • Als de liefde maar blijft winnen  - Daniel Lohues

 

Uiteindelijk bleek dat het gat op de zaterdagmiddag al was opgevuld, maar we waren wel welkom op de vrijdagavond na Euphonia. We halen helaas niet de officiele flyer, maar staan wel met naam in de krant en op de site genoemd (zie foto rechts). Nu staat het gezelschap waarmee ik optreed (Dickens Singers, Cool Act, Groot Gieters Popkoor) wel vaker in de krant, maar niet altijd word ik zelf met naam genoemd. Enige trots maakte zich dus wel van mij meester. Op de website krijgen we onze eigen vermelding met foto en CV's.:

Martin Molema: vanaf z’n 8e al achter de piano.
Van popworkshops van Xodus tot begeleider van koren (Midges, Cool Act, Broadway Troupe en Gieters popkoor): Martin is van vele markten thuis. Als je in de kersttijd een pianist op een bakfiets door Meppel ziet rijden, gevolgd door de Dickens Singers, dan moet dat Martin wel zijn.
Van The Renettes tot muzikale omlijsting bij kerstdiners met Dick en Henny of met z’n broer in eigen projecten…..Martin verdiept zich met veel enthousiasme in allerlei genres die je in de muziek tegen kunt komen

Het Meppeler Muziek festival startte op vrijdag avond met een optreden van harmonie orkest Euphonia. Na dit geslaagde optreden stonden Henny en ik op de rol. Een schril contrast tussen Euphonia en Henny en mij is het volume. Daar waar Euphonia luid en duidelijk door de kerk schalde, hadden Henny en ik een intiemer repertoire. Achter in de kerk was een plek voor koren gereserveerd waar ook een piano stond. Niet echt een podium voor ons tweeen dus we hoopten dat het publiek niet al te ver weg zou gaan zitten. Alle stoel werden omgedraaid want die stonden nog gericht op het Euphonia die vóór in de kerk speelde. De piano die er stond was een bekende: daar heb ik al vaker op gespeeld bij optredens met de Dickens Singers. We gingen eerst maar eens even sound checken om te kijken hoe het geluid in de kerk overkwam als je maar met zijn tweeën bent. Uiteindelijk besloten we dat zowel zang als piano versterkt zouden worden. Er was nog tijd genoeg om even warm te spelen met de franse versie van The Falling Leaves (Les feuilles mortes). 

Nadat camera's, stoelen en publiek op ons gericht waren werden Henny en ik nog even kort geïnterviewd. Hoe het zo kwam dat Henny en ik als amateur muzikanten bij elkaar waren gekomen etc. etc. De zaal zat vol, men was stil en het klamme zweet stond me in de handen. Lights, Music, Action!

De eerste twee liedjes deed Henny loepzuiver a capella. Een gedurfde stap in je eentje in zo'n grote kerk. Maar gezien de recensie in de Meppeler Courant een geslaagde. Daarna aan de slag met de medley van Willeke Alberti waar ik op aanwijzen van Henny een medley van maakte. Leuk om te doen, maar lastig omdat er twee keer van toonsoort gewisseld moest worden. Gelukkig had ik alle bladmuziek (gemaakt in MuseScore natuurlijk) nog bij de hand. De nummers die volgden waren van Erika Pluhar; een duitse zangeres waar ik voor april 2014 nog nooit van gehoord had. Mooie ingetogen nummers waarbij ik vooral op zou moeten letten niet te snel te spelen. Het alom bekende Mag ik dan bij jou van Claudia de Breij is natuurlijk een uitstekend pianonummer dat iedereen tot in de details kent, dus ook daar genoeg uitdaging. 

Het laatste nummer van Daniel Lohues heeft een bijna Bachiaanse stijl: melodie in linker en rechterhand met veel kabbelende frasen. Voor mij een hele uitdaging om dat er regelmatig, ongehaast en vloeiend uit te krijgen. Maar ook dat lukte heel aardig. Gezien het applaus na elk nummer kon het publiek het ook waarderen. Nieuwe binnenkomers bleven nieuwsgierig binnen en zochten een plaatsje. Toch bijzonder als je nagaat dat we ondanks de openstaande deuren op straat nauwelijks te horen zijn geweest. 

Ook kregen we de complimenten van de organisatie die ons de volgende keer graag terugziet. Men was 'geroerd' door ons optreden... en dat is wat je eigenlijk écht wilt bereiken. Applaus? Tuurlijk, maar je wilt dat de mensen écht luisteren en voelen welke emotie we proberen over te brengen. Daarna waren er natuurlijk de loftuitingen van de groupies van CoolAct, het Groot Gieters Popkoor en The Broadway Troupe. In opperbeste stemming lopen we terug en kijken we terug op een geslaagd optreden. 

En daarna druppelen de fotos en opnames binnen. Onder andere op de site van Da's mooi (trots dat de eerste foto van ons is!), het MMF zelf en de fotos uit het publiek. 

Door diverse mensen zijn leuke video's gemaakt en op YouTube geplaatst:

    

Zaterdag met The Broadway Troupe

De rust en euforie na het optreden van vrijdagavond is van korte duur. De volgende ochtend kan ik meteen gaan voorbereiden op het eerste optreden met de Broadway Troupe. Daar is wel wat voorbereiding aan vooraf gegaan..... We zijn natuurlijk begonnen in januari 2015 en door de vakantie is er eigenlijk maar net 6 maanden gerepeteerd. Dus bij koorleden, pianist en dirigent is er toch wel sprake van spanning. Net als vrijdagavond treden we op in de grote kerk en mag ik weer plaatsnemen achter de inmiddels bekende piano. Het koor is verkleed, de accessoires gereed en we kunnen beginnen. Na de aankondiging vallen de heren meteen het publiek lastig in hun rol als conducteur :"Uw kaartje alstublieft". Bedoeld als leuke grap, zie je mensen toch even angstig kijken: "Het is toch een gratis optreden?". De dames komen op en the show is on the road. We merken zoals zo vaak dat het geluid niet optimaal is in de kerk en dat het lastig is om én te bewegen én te zingen én een koor uit te versterken in een kerk. Dapper slaan we ons door het optreden heen. We hebben het toch maar gedaan! Onze eerste show. Want stijfjes stilstaan en zingen was er niet meer bij. Danspasjes, attributen en sfeer overbrengen zijn net zo belangrijk als het foutloos en zuiver zingen. 

Als een stel kakelende kippen verplaatsen we ons naar een terras om onder het genot van koffie, thee, bier en hier en daar een appeltaart met slagroom stoom af te blazen. En op de volgende repetitie is er natuurlijk de verplichte evaluatie. Genoeg om op terug te kijken, van te leren en aan te werken. Op naar het volgende optreden! Leuke bijkomstigheid is dat dit optreden voorlopig in ieder geval een nieuw koorlid heeft opgeleverd. Deze meneer zag ons zingen en wilde mee doen. 

 

Zondag met het Groot Gieters Popkoor bij het Kopje Cultuur

Na het optreden op zaterdag kon de kleding en muziek voor de volgende dag klaar gelegd worden: optreden met het Groot Gieters Popkoor bij Kopje Cultuur in Steenwijk. Het koor mocht net als voorgaande jaren weer in de muziekkapel in Ramswoerthe. Ik zorg dat ik samen met de twee zoons op tijd in Steenwijk ben om de piano en toebehoren bij de muziekkapel te krijgen. We parkeren dichtbij en met 3 paar handen kunnen we makkelijk in één keer alles meenemen. Eenmaal ter plaatse luisteren we nog naar de band die vóór ons speelt (Que Funk). Blijkt de muziekleraar van onze jongste zoon daar piano speelt (als invaller blijkt later). Dus zoonlief gaat meteen even zwaaien (en loopt dus zonder enige schroom naar voren naast de muziekkoepel) en krijgt een blik van herkenning en er wordt teruggezwaaid. Dat die leraar daar mogelijk door afgeleid wordt komt in mijn zoon niet op, en gelukkig heeft zijn spel er blijkbaar niet hoorbaar onder geleden. 

Ik zie een bekende geluidsman en weet dat het geluid dan weer goed verzorgd is: deze man weet hoe je een koor buiten moet versterken en we hebben al wat keren met elkaar te maken gehad in de buitenlucht (waar onder Sail Giethoorn en eerdere optredens bij Kopje Cultuur).

Als de horde blazers en het drumstel weer uit de koepel zijn verdwenen is het tijd om mijn spullen neer te zetten. De geluidsman staat al klaar met de pluggen en al gauw davert een veel te harde piano door park Ramswoerthe. Ik weet dat het goed komt dus daarvan geen stress. Gauw de 7 wasknijpers aanbrengen op de muziekmap, tegen de zoons zeggen dat ze nu toch écht van het podium moeten en we kunnen van start. Het repertoire bestaat uit

  1.  Viva la vida - Coldplay
  2.  Stil in mij - Van dik hout
  3.  The rose - Bette Midler
  4.  Born this way - Lady Gaga
  5.  Maroon 5 medley
  6.  it's raining men -  The weather girls
  7.  I love you more - Racoon
  8.  Avond - Boudewijn de Groot

dus ik heb dat allemaal netjes op volgorde in de map zitten. Om de spanning er even in te houden, wil ik even met u delen hoe mijn map er gemiddeld genomen uitziet van binnen. Als we met een nieuw nummer beginnen is het voor mij zaak om natuurlijk zo snel als mogelijk de piano partij onder de knie te krijgen. Verder wordt er van mij verwacht dat ik tijdens de repetities ook de zang partijen kan voorspelen, maar dat doe ik meestal à vue. Dat gaat meestal heel aardig tenzij de partijen wel erg druk zijn doordat er bijvoorbeeld twee alt en/of twee sopraan partijen zijn. Maar goed. Omdat een gemiddelde koor partij die ik krijg meestal 4 notenbalken per systeem bevat (SA, TB, Piano) gaat het hard met de pagina's. Zo'n arrangement heeft meestal zo 10 tot 15 pagina's en je blijft dus omslaan. Dat komt de soepele doorstroming van het pianospel niet ten goede. De oplossing is dus om de piano partij er uit te halen en te zorgen dat deze compact op papier komt met de herhalingen op slimme punten, weinig omslagen en waar mogelijk de omslag op een logisch punt. En dat doe ik dus door de bladmuziek over te kloppen op de computer. Samen met het programma MuseScore en mijn trouwe Roland JV50 synthesizer duurt dat meestal tussen de 30minuten tot 3 uur. Maar dan heb ik ook wat ik wil hebben! Handige bijkomstigheid is dat ik van deze piano partij meteen een audiobestand kan maken (MP3) voor Marianne als dat nodig is. Bijvoorbeeld om de partijen bij in te zingen of als ik onverhoopt een keer niet mee kan doen met een repetitie. Niet ideaal, maar het werkt wel. Daarna vergroot ik het originele stuk vaak tot A4 voor betere leesbaarheid en steek ik zowel de piano partij als het vergrote origineel in mijn map. Na verloop van tijd gaat die map dus wel het nodige wegen. Als het koor zo ver is dat ze hun partij goed uit het hoofd kunnen zingen, dan verhuisd de koor partij naar een andere map (gewoon 15 pagina's in één zo'n insteek hoes) en dat scheelt weer. 

De vrees van elke pianist is namelijk dat een te zware map uiteindelijk je bladmuziek standaard van je electrische piano kapot maakt zodat zowel de standaard als vaak de constructie van de piano flinke schade lijdt. Dan nu weer terug naar het optreden. Ik had voor dit optreden dus niet alleen alles netjes op volgorde gelegd. Maar ik had ook gemerkt dat de map wel weer wat opschoning kon gebruiken qua gewicht, maar dat er nog niet veel definitief uit kon. Ik nam dus het besluit om alles wat ik die zondag niet nodig dacht te hebben, thuis te laten. 

Na de aankondiging door onze voorzitter konden we van start. Met Viva la Vida zit de stemming en het tempo er meteen goed in. Gelukkig geen zijwind dus de bladmuziek bleef op zijn plek, enigzins geholpen door een regiment groene wasknijpers. Deze voorkomen meestal vooral dat bij sterke zijwind de bladmuziek niet spontaan twee nummers verder 'waait'. Maar bij veel nummers móet ik wel omslaan dus die pagina's kan ik niet vastzetten. Als het gaat waaien dan krijg ik altijd stress of ik de volgende bladzij op tijd haal of dat de wind mij voor is. In vorige jaren heb ik wel eens de hulp van een koorlid of zoon ingeroepen om als 'instrueerbare wasknijper' te fungeren. We kwamen ongeschonden aan de eindstreep en ondanks de mogelijke dreiging van slecht weer op de ochtend was er lekker veel publiek. Dus toen de laatste klanken van Boudewijn de Groot's Avond door de tuin van Ramswoerthe echode, stond ik al op om mijn bladmuziek dicht te klappen, piano uit te zetten en de benen te strekken. 

Tot mijn schrik hoorde ik het woord 'toegift' vallen. Hoera! Het koor blij: we mogen nog even door! Totdat Martin aangaf de rest van de muziek thuis te hebben liggen. Gelukkig heeft de dirigent natuurlijk alle bladmuziek ook bij zich, maar niet zoals ik die gewend ben (zie mijn uitleg hier voor): op B5 in plaats van A4, met losse vellen etc etc. Dat wordt dus even slikken en je best doen........ gelukkig waren het niet de moeilijkste nummers en haalden we (redelijk) glorieus de eindstreep na 2 toegiften. 

Weer wat geleerd dus.

In de kerk met het Groot Gieters Popkoor

Op zondag 20 september zijn we met het Groot Gieters Popkoor te gast bij de vredesdienst van de Doopsgezinde gemeente in Giethoorn. We leverden daar een bijdrage aan de start van de vredesweek door enkele liederen ten gehore te brengen. Het lijkt een wonderlijke combinatie zo'n popkoor in de kerk, maar het bleek verrassend goed te passen. Er kwam een nette setlijst met de nummers die we zouden doen:

  • Avond
  • Love you more
  • Mad world
  • The rose
  • Born this way
  • toegift: viva la vida.

Gelukkig ben ik niet bang voor wat onverwachtse wendingen (zie ook de problemen van de dag er voor) want er stonden nog wat verrassingen in steigers. Zo zagen we tijdig dat er een extra nummer in de liturgie in de liturgie stond. Dus die deden we op de juiste plek in de map en klaar is kees. Dacht ik. De kerk is een echte ouderwetse kerk met hoog dag, traditioneel groot pijporgel en houten banken. Maar ook een flink podium tussen de kerkgangers en de preekstoel. Het podium bestond uit drie delen waarvan het middelste wat lager was, met aan beide zijden een kleiner verhoogd oppervlak. De linkerhelft was voor de kinderen, het middelste voor de koorleden en rechts was voor mij. Alleen dus. Niet veilig verstopt achter het koor zoals zo vaak, maar pontificaal in het zicht. Alsof dat nog niet genoeg verrassing was kwam er iemand naar me toe of ik wellicht ook wat nummers uit de liturgie kon begeleiden.... dan moest hij wel even met mij stemmen maar dat kwam vast goed...... De vraagtekens op mijn gezicht waren gelukkig aanleiding voor verdere toelichting. Het bleek dat deze meneer de dominee was die dwarsfluit speelt. Gelukkig konden we even het vredeslied oefenen na de dwarsfluit met de piano gestemd te hebben. Lang leve de akkoorden boven de melodie. Het andere nummer was het 'Onze vader' op de melodie van 'I am sailing'. Bijzonder, maar niet al te moeilijk doordat er ook hier de akkoorden vermeld werden. Ik geloof alleen dat de organist net zo verrast was door mijn rol in de dienst als hij.....

Mijn aandeel in de dienst was dus wel behoorlijk anders dan verwacht maar al met al ging ik ook hier tevreden naar huis. Op naar de verjaardagsvisite voor mijn verjaardag van de volgende dag.